DrGolis
Συντονιστής
Συντονιστής
| Δημοσιεύσεις: 296 |  |
Κarma: 7
|
Απ:Άλλη μια εκδήλωση από το gardiki.net - 14.06.07 10:49
Εγώ ήμουν πάντοτε φανατικός του κλαρίνου. Στο Ζαζά μια φορά μπήκα, βγήκα επί τόπου και δεν ξαναμπήκα. Από μικρός, δεν καταλάβαινα την παρέα άμα δεν ήθελε να πάμε στα κλαρίνα, γιατί έβρισκα πάντα ΠΑΡΑΛΟΓΟ να κάνω 300 km ή και απλά 100km από Καρδίτσα ή Τρίκαλα για να πάω σε ένα μπαρ της κακιάς ώρας, ή σε ένα πάρτι υπάιθριο με mainstream μουσική όταν ΟΛΟ το χρόνο από μπαρ σε κλάμπ είμαστε (και μάλιστα πολύ καλύτερα). Και ΝΤΡΕΠΟΜΟΥΝ άμα άκουγα στη διαπασών τη μουσική από τα μαγαζιά να συναγωνίζονται τα κλαρίνα, και ήθελα να πετάξω στο ποτάμι, τον κάθε άχρηστο καταστηματάρχη που δεν σεβόταν το πανηγύρι. Εντάξει ρε φίλε, να κερδίσεις κι εσύ το ψωμί σου θες, αλλά κάντο μέσα από την παράδοση και τα κλαρίνα! Στο Γαρδίκι είσαι, έλεος!...
Τις στιγμές στα κλαρίνα όμως στην Πλατεία του χωριού ΔΕΝ τις ζεις παρά μόνο αυτές τς μέρες.
Και τις στιγμές στο αντάμωμα στην Αθήνα φέτος, όπου έβλεπα 100 και πλέον νεολαίους να μην κατεβαίνουν από την πίστα, -παιδιά που στην εφηβεία απεχθάνονταν τα κλαρίνα-, ήταν μοναδικές... Δικαίωση μα το Θεό!
Τασούλα μου έχω αισθανθεί -παλιότερα άμα ήμουν πιο μικρός- πολλές φορές περιθωριοποιημένος και γραφικός όταν υποστήριζα σαν τρελός την παράδοση και έψαχνα σαν τον Άρη το Μπουρούση ότι δημοτικό υπήρχε να το μάθω. Όταν πήγαινα στο σπίτι του Σγούρου και του Τόγελου να μοιραστώ τα βιώματά τους από την παράδοση, ενώ οι άλλοι πήγαιναν στα ηλεκτρονικά στο Μπουλάρα και ξημεροβραδυάζονταν. Όταν πάλευα να είμαι και συνεπής με τα μαθήματα και να δώσω και να μπω στην ιατρική, και παράλληλα μάθαινα κλαρίνο και ΑΚΟΥΓΑ για να εμπεδώσω τα τραγούδια παραδοσιακά. Οπότε μη λες ξαφνικά. Έκανα όμως πάντα αυτό που ένιωθα, ήταν προσωπική επιλογή και ποτέ δεν άλλαξα για τους άλλους και για το φατσιμάρε. Σκέψου όμως αυτή η τρομοκρατία της μάζας πόσα παιδιά αποθάρρυνε και τα έκανε να στραφούν μακριά από το δημοτικό.
Τώρα πλέον, που η επιστροφή στην παράδοση είναι γεγονός και τα κλαρίνα έχουν γίνει φάτσιμάρε θα δεις πολλούς να συντρέχουν (Δεν εννοώ τον Professor, προς Θεού). Ρώτα κι εμένα πως αισθανόμουνα άμα μάλωνα και άφηνα τους άλλους και καθόμουν μόνος στα πεζούλια κοντά στο πάλκο -σαν τον Άρη το Μπουρούση (respect)- για να ακούσω το Σγούρο, επειδή -όταν ήταν στα ντουζένια του ειδικά, αλλά και τώρα ακόμα-, μ' έκανε να ανατριχιάζω ολόκληρος...
Έπειτα, σχετικά με τα άλλα είδη της παραδοσιακής μουσικής, ΣΕΒΟΜΑΙ κάθε περιοχή. Και αυτή η πολυπλοκότητα είναι που μας κάνει μοναδικούς. Μ' αρέσουν κιόλα πολλά νησιώτικα και Μακεδονίτικα ως και κρητικά και ποντιακά. Και θα μου άρεσε το χορευτικό των νέων του Γαρδικίου, που αργά η γρήγορα θα φτιάξουμε ξανά, να μάθει μέχρι και κρητικά. Αλλά στην πλατεία στο Γαρδίκι, στη μνήμη όλων των μεγάλων που δεν είναι πια μαζί μας, και επειδή πρέπει να μάθουν και οι νεότεροι, να βιώσουν τη βλάχικη μουσική παράδοση, δεν ταιριάζει κάτι άλλο.
Έγραψα πολλά ε? Και που να δεις πόσα έχω ακόμα στο μυαλό μου!... 
ΥΓ: Θέλω την άποψη ειδικά του Μαρκικού και του Αγίου επί του θέματος!...
|
Συζητήσεις 
