|
Στα Ρίτσα βγαίν' ένα νερό |
|
|
|
Γράφει ο/η DrGolis
|
|
20.02.07 |
Τραγούδι σε ρυθμό επτάσημο (συρτό)
Το ποιητικό κείμενο:
Στα Ρίτσα βγαίνει ένα νερό, το λέν’ ασημονέρι,
το πίνουν οι Ριτσιώτισσες, καμιά παιδιά δεν κάνει.
Να το 'πινε κι η μάνα μου, κι εμέ να μ(ην) είχε κάνει.
Κι αν μ’ έκαμε τι μ’ ήθελε κι αν μ’ έχει τι με θέλει;
Εγώ στα ξένα περπατώ, στα ξένα τρώω και πίνω,
ξένοι μου πλένουν τα σκουτιά, ξένοι μου τα μπαλώνουν.
Και πώς αυτό τραγουδιέται:
Στα Ρί-, καλέ στα Ρί-,
στα Ρίτσα βγαίνει ένα νερό.
Στα Ρίτσα βγαίνει ένα νερό,
το λέν’ ασημονέρι,
το λέν’ ασημονέρι.
Το πί-, μάνα μ' το πί-,
το πίνουν οι Ριτσιώτισσες.
Το πίνουν οι Ριτσιώτισσες,
καμιά παιδιά δεν κάνει,
καμιά παιδιά δεν κάνει.
Να το, μάνα μ' να το,
να το 'πινε κι η μάνα μου.
Να το 'πινε κι η μάνα μου,
κι εμέ να μ(ην) είχε κάνει,
κι εμέ να μ(ην) είχε κάνει.
Κι αν μ’ έ-, μάνα μ' κι αν μ' έ-,
κι αν μ' έκαμε τι μ' ήθελε.
Κι αν μ' έκαμε τι μ’ ήθελε,
κι αν μ’ έχει τι με θέλει,
κι αν μ’ έχει τι με θέλει.
Εγώ, μάνα μ' εγώ,
εγώ στα ξένα περπατώ.
Εγώ στα ξένα περπατώ,
στα ξένα τρώω και πίνω,
στα ξένα τρώω και πίνω.
Ξένοι, μάνα μ' ξένοι,
ξένοι μου πλένουν τα σκουτιά.
Ξένοι μου πλένουν τα σκουτιά,
ξένοι μου τα μπαλώνουν,
ξένοι μου τα μπαλώνουν.
|
Τραγούδια 