τα φασόλια θέλουν λάδι, κυρά Γιώργαινα καημένη.

Και πώς αυτό τραγουδιέται:

Άιντε έφταιξα, -α συμπαθησέ με,
άιντε κυρά Γιώργαινα καημένη.
(άιντε παλαβογιώργαινα καημένη)

Αίντε πάρε πέτρα, ρίξε στο κεφάλι
άιντε κυρά Γιώργαινα καημένη.
(άιντε παλαβογιώργαινα καημένη)

Άιντε κι αν με δείρεις τι θα καταλάβεις,
άιντε κυρά Γιώργαινα καημένη.
(άιντε παλαβογιώργαινα καημένη)



*στις προπολεμικές εκτελέσεις, αντί για το "κυρά Γιώργαινα" που ακούμε συνήθως σήμερα, ακούμε και το "παλαβογιώργαινα"