Τραγούδι σε ρυθμό τετράσημο (στα 3)
Το ποιητικό κείμενο:
Πέντε μήνους, έξι αγράχτια πότε τα 'γνεσες Μαρουσιάνα μ';
Κι άλλους τόσους, δυό κουβάρια πότε τα 'μασες;
Κι άλλους τόσους γκιζερούσα στα ψηλά βουνά,
την αγάπη μου γυρεύω, πού να την εβρώ;
Μέσα σε μπαξέ τη βρίσκω, στα τριαντάφυλλα.
- Που 'σουν ξένε μ' το χειμώνα, το χινόπωρο;
- Ήμουνα μακριά στα ξένα, ξενοδούλευα,
κι όσα έβγαζα ο καημένος σένα τα 'στελνα.
Σου 'στειλα γυαλί και χτένι, να γυαλίζεσαι.
Και πως αυτό τραγουδιέται:
Ωρέ πέντε μήνους, έξι αγράχτια, πέντε μήνους, έξι αγράχτια,
πότε τα 'γνεσες, Μαρουσιάνα μ', άιντε πότε τα, ωρέ τα 'γνεσες;
Ωρέ κι άλλους τόσους, δυό κουβάρια, κι άλλους τόσους, δυό κουβάρια,
πότε τα 'μασες, Μαρουσιάνα μ', άιντε πότε τα, ωρέ τα 'μασες;
Ωρέ κι άλλους τόσους γκιζερούσα, κι άλλους τόσους γκιζερούσα,
στα ψηλά βουνά, Μαρουσιάνα μ', άιντε στα ψηλά, ψηλά βουνά.
Ωρέ την αγάπη μου γυρεύω, την αγάπη μου γυρεύω,
πού να την εβρώ, Μαρουσιάνα μ', άιντε που να τη, να την εβρώ;
Ωρέ μέσα σε μπαξέ τη βρίσκω, μέσα σε μπαξέ τη βρίσκω,
στα τριαντάφυλλα, Μαρουσιάνα μ', άιντε στα τριαντά-, τριαντάφυλλα.
Ωρέ που 'σουν ξένε μ' το χειμώνα, που 'σουν ξένε μ' το χειμώνα,
το χινόπωρο, Μαρουσιάνα μ', άιντε το χινό-, χινόπωρο.
Ωρέ ήμουνα μακριά στα ξένα, ήμουνα μακριά στα ξένα,
ξενοδούλευα, Μαρουσιάνα μ', άιντε ξενοδού, ωρέ δούλευα.
Ωρέ κι όσα έβγαζα ο καημένος, κι όσα έβγαζα ο καημένος,
σένα τα 'στελνα, Μαρουσιάνα μ', άιντε σένα τα, ωρέ τα 'στελνα.
Ωρέ σου 'στειλα γυαλί και χτένι, σου 'στειλα γυαλί και χτένι,
να γυαλίζεσαι, Μαρουσιάνα μ', άιντε να γυαλί-, γυαλίζεσαι.
|